Hans Bosman

1958

Hans Bosman is gefascineerd door vroege fotografische portretten, zoals die rond 1900 in fotostudio\'s gemaakt werden. De techniek vereiste een minutenlang bewegingloos stilstaan, waardoor een zekere verstarring optrad in houding en uitdrukking.
Bosman treft in zijn kinderportretten juist die vervreemdende combinatie van de naar binnen gekeerde blik en de naar buiten gerichte presentatie. Het onbepaalde, neutrale van de uitdrukking laat aan de toeschouwer de ruimte om wat daarachter schuilgaat op eigen wijze in te vullen. Expressieve kleurcontrasten en wazige begrenzingen versterken de ambivalentie van het beeld. De kinderen worden ons gepresenteerd alsof ze voor het doek staan, tegelijk zeer aanwezig en in wezen ongrijpbaar.

Opleiding Rijksacademie voor beeldende kunst, Amsterdam  en  AKI, Enschede