Femke Teussink
1976

Biografie


 

 

Femke Teussink

1976

De foto's van Femke springen eruit qua compositie betreft. Het is vaak een mooi en krachtig beeld, wat mede bepaald wordt door de sterke verhouding tussen licht en donker. Deze verhouding wordt in de kunstgeschiedenis ook wel clair obscure genoemd. Bij deze foto ben je bewust toeschouwer. Als toeschouwer kom je terecht in een wonderlijke wereld waar je je eigen verhaal kunt creëren.

Met de camera als penseel geeft Femke haar eigen droomwereld gestalte. Daarbij maakt ze gebruik van spannende, soms vervreemdende locaties en door haar zelf geselecteerde en aangeklede modellen. De foto\\\'s die dat oplevert zijn echter alles behalve portretten en zien er ook niet direct sterk geënsceneerd uit. Het zijn veleer verstilde droombeelden die gemakkelijk gevoelsassociaties oproepen.

Femke heeft daarmee al in korte tijd een geheel eigen vingerafdruk aan haar werk afgegeven. Meteen te herkennen als een echte Teussink. Voor een beginnend fotografe, net over de drempel van haar carriëre een bijzondere prestatie.

Femke Teussink is in 2000 afgestudeerd als Beeldend kunstenaar met specialisatie fotografie aan de Kunstacademie Constantijn Huygens in Kampen.

In 2005 wint ze in Rotterdam de fotowedstrijd Bijzonder Beursplein. In 2007 wint ze de aanmoedigingsprijs die 1 keer in de 2 jaar in deventer wordt uitgereikt aan creatief talent.

Op dit moment is er nieuw werk, een serie genaamd tijdloos, van Femke te zien in de galerie.

Over de serie TIJDLOOS van Femke Teussink hangt een sluier van mysterie. De beelden spelen een raadselachtig spel tussen hard en zacht, ontdekking en toedekking, perfectie en imperfectie als tijdloze geestverschijningen.

 

Een onwezenlijke mist omhult de sluiers die deze gezichten, nekken en bustes in de greep houden. Elementen uit de kostuumgeschiedenis zijn teruggebracht tot hun naakte en formele kern zodat deze in een vernieuwd en tijdlozer licht naar voren kunnen treden. Elk beeld toont een andere kraag, een ander tijdperk, een ander gelaat. Toch zijn dit maar triviale variabelen ten overstaan van het uniforme en monumentale karakter van de acht beelden tezamen.

 

Schoonheid is een onverklaard mysterie dat bedwelmt maar ook angstig maakt. Net als het serene gezicht van Maria en de Venus van Milo, zijn ook deze bustes afgesloten en in zichzelf rustende totaliteiten zonder geschiedenis. Hun gezichten zijn niet doorgroefd door weer en wind maar gaaf en etherisch als dat van een icoon. Als vanachter een rookgordijn kijken hun ongenaakbare  blikken onze tijdelijkheid binnen - en glijden genadig langs ons heen.

 

 

 












© 2007 Galerie Rademakers

English